نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
یک میلیارد تومان رهن کامل، هنوز امکان اجاره آپارتمان در تهران را فراهم میکند، اما این بودجه دیگر مزیت رقابتی سالهای گذشته را ندارد. اگر چند سال قبل با چنین رقمی امکان انتخاب میان واحدهای نوساز و بزرگمتراژ در بسیاری از مناطق شهر وجود داشت، اکنون مستأجران برای ماندن در تهران ناچارند میان متراژ، سن بنا، امکانات و موقعیت مکانی دست به انتخاب بزنند؛ انتخابی که هر سال دشوارتر از قبل میشود.
به گزارش اکوایران به نقل از اقتصادنیوز، بازار اجاره مسکن تهران در آستانه فصل جابهجایی همچنان تحت تأثیر کمبود عرضه، رشد قیمت مسکن و کاهش قدرت خرید خانوارها قرار دارد. بررسی فایلهای عرضهشده در مناطق مختلف پایتخت نشان میدهد که با بودجه یک میلیارد تومان رهن کامل، همچنان میتوان در برخی محلههای مصرفی تهران واحدهای کوچک و میانمتراژ اجاره کرد، اما انتخابها نسبت به سالهای گذشته محدودتر شده و متراژ و کیفیت واحدها نیز کاهش یافته است.
بررسی فایلهای موجود نشان میدهد که واحدهای قابل اجاره با یک میلیارد تومان رهن عمدتاً در بازه ۳۵ تا ۸۵ مترمربع قرار دارند. در شرق تهران، گزینههایی مانند واحد ۵۵ متری ۶ سال ساخت در میدان امام حسین، آپارتمان ۷۰ متری در پیروزی، واحد ۷۰ متری نوساز در تهرانپارس، آپارتمان ۶۲ متری در نارمک و واحدهای ۵۰ تا ۶۵ متری در مجیدیه جنوبی، جشنواره، گرگان و افسریه جنوبی دیده میشود.
در مناطق مرکزی نیز فایلهایی در خواجه نصیر، سلسبیل جنوبی، استاد معین عرضه شدهاند که عمدتاً بین ۵۵ تا ۷۸ مترمربع مساحت دارند. در غرب تهران نیز واحدهای ۶۰ متری در اشرفی اصفهانی، ۸۵ متری در پونک، ۵۵ متری در ستارخان و ۶۰ متری در جنتآباد مرکزی با این بودجه قابل اجاره هستند.
بررسی امکانات واحدهای مورد بررسی نشان میدهد که برخی از فایلها به پارکینگ، انباری و آسانسور مجهز هستند. در عین حال، مقایسه آگهیها نشان میدهد، در برخی مناطق جنوبی تهران، مستأجران با بودجه یک میلیارد تومان شانس بیشتری برای اجاره واحدهایی دارای هر سه این امکانات نسبت به سایر نقاط شهر دارند.
نکته قابل توجه در این فایلها، غلبه واحدهای میانسال و قدیمی است. هرچند واحد نوساز در تهرانپارس، بنیهاشم و شهرک شریعتی مشاهده میشود، اما بخش عمده گزینههای یک میلیارد تومانی بین ۱۰ تا ۳۰ سال سن بنا دارند. این موضوع نشان میدهد که در بازار رهن کامل با یک میلیارد تومان، دسترسی به واحدهای نوساز با متراژ مناسب دشوار شده است.
این وضعیت در حالی رقم خورده که دادههای رسمی و گزارشهای میدانی از تداوم رشد اجارهبها در تهران حکایت دارند. بر اساس آمارها، تورم نقطهبهنقطه شاخص اجاره مسکن در اردیبهشتماه به ۳۰.۹ درصد رسیده که پایینترین سطح ثبتشده در چهار سال گذشته است. با این حال، کاهش سرعت رشد اجارهبها به معنای ارزانی مسکن استیجاری نیست و بسیاری از مستأجران همچنان با افزایش قابل توجه هزینههای تمدید قرارداد مواجهاند.
همچنین، با وجود تعیین سقف افزایش اجارهبها از سوی دولت، بخش قابل توجهی از قراردادها با نرخهایی بالاتر از سقف مصوب تمدید میشوند. کارشناسان نیز هشدار میدهند که کمبود عرضه مسکن، افت ساختوساز و کاهش صدور پروانههای ساختمانی میتواند فشار بر بازار اجاره را در سال جاری حفظ کرده و حتی تشدید کند.
در همین حال، مشاهدات میدانی از بازار اجاره نشان میدهد که مستأجران بیش از گذشته به سمت واحدهای کوچکتر و محلههای مصرفی شرق و جنوب تهران حرکت کردهاند. فایلهای مورد بررسی نیز این روند را تأیید میکند؛ بهطوری که بخش عمده گزینههای قابل اجاره با بودجه یک میلیارد تومان در مناطق شرقی، مرکزی و بخشهایی از غرب تهران قرار دارند و از فایلهای قابل رهن با این بودجه در مناطق شمالی عملاً خبری نیست.
در مجموع، یک میلیارد تومان رهن کامل هنوز امکان اجاره آپارتمان در تهران را فراهم میکند، اما این بودجه دیگر مزیت رقابتی سالهای گذشته را ندارد. اگر چند سال قبل با چنین رقمی امکان انتخاب میان واحدهای نوساز و بزرگمتراژ در بسیاری از مناطق شهر وجود داشت، اکنون مستأجران برای ماندن در تهران ناچارند میان متراژ، سن بنا، امکانات و موقعیت مکانی دست به انتخاب بزنند؛ انتخابی که هر سال دشوارتر از قبل میشود.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ