نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، مدیران شهری میگویند مدیریت آسیبهای اجتماعی را در دست گرفته و دیگر خبری از کلونیهای آسیب در شهر نیست. به گفته آنها در بازدید شبانه از مناطق پر آسیب تهران تنها ۱۵ نفر جمعآوری شده که این نشان میدهد نقاط قرمز پایتخت وضعیت بهتری دارند.هرچند که برخی از اعضای شورای شهر معتقدند […]
به گزارش اکوایران، مدیران شهری میگویند مدیریت آسیبهای اجتماعی را در دست گرفته و دیگر خبری از کلونیهای آسیب در شهر نیست. به گفته آنها در بازدید شبانه از مناطق پر آسیب تهران تنها ۱۵ نفر جمعآوری شده که این نشان میدهد نقاط قرمز پایتخت وضعیت بهتری دارند.هرچند که برخی از اعضای شورای شهر معتقدند چرخه بازگشت معتادان ادامه دارد. ناصرامانی تأکید دارد:برای چرخه بازگشت این افراد فکری کرد و مردم مثلاً در محله اتابک و مینایی گلایه دارند که شبها معتادان حضور پرقدرت دارند، بازاری دارند به نام شیطان که تحت تسلط این افراد است.
محمدامین توکلیزاده معاون امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران درباره انتقادهایی که به نحوه ورود شهرداری به حوزه آسیبهای اجتماعی میشود و این که پاتوقها به نقطهای از دیگر محله منتقل میشود میگوید: این موضوع از گذشته هم مطرح بوده و برخی از کارشناسان نظرشان این است که آسیب اجتماعی را باید به عنوان یک نوع زیست شهری پذیرفت مثل بیخانمانهایی که درامریکا و اروپا به عنوان بخشی از زیست شهری پذیرفته میشوند و باید با آن کنار آمد.به اعتقاد این گروه، جامعهای که به سمت مدرنیته حرکت میکند، درصدی از جامعه دچار آسیب میشود و این ناگزیر هست و راهی ندارد. روی این منطق بحث و گفتگوی زیادی شد که چقدر میشود با این مبنا وضعیت جامعه را در حوزه آسیبهای اجتماعی توجیه کرد. واقعیت این است که با نگاه ایرانی، اسلامی نمیشود با این موضوع کنار آمد.
او ادامه میدهد: نگاه انسانی و اسلامی به ما میگوید که نسبت به همه این عزیزان که دچار آسیب میشوند وظیفه داریم و نمیتوانیم بگوییم این فرایند مدرنیته وتوسعه شهری است و مقداری از آسیب را ناگزیر باید بپذیریم. بر همین اساس برای خودمان در شهرداری تکالیفی تعریف کردیم که وارد این موضوع شویم.
معاون شهردار تهران توضیح میدهد: مباحث زیادی در این رابطه شد،وقتی یک پاتوق از بین میرود چه میشود؟ چه بخشی از این پاتوق سامان پیدا میکندو چه بخشی هجرت به بخش دیگری می کند؟و… روی تک تک موضوعات بحث و بررسی شد.
به گفته توکلیزاده پاتوق یک اکوسیستم آسیب است که شکل میگیرد یعنی زمانی که چندین آسیب کنار هم جمع میشوند نامش را میگذاریم یک پاتوق یا محل بحرانی و قرمز که به صورت فزایندهای همدیگر را این آسیبها تشدید میکنند.یعنی شما در یک پاتوق آسیب اعتیاد را دارید، آسیب فروش اموال سرقتی را دارید و همین طور این آسیبها کنار هم قرار میگیرد.
او تأکید میکند: وجود مناطق بحرانی از این لحاظ برای یک شهر بسیار ناگوار است و از بین بردن پاتوقها حداقل دستاوردش این است که شما اجازه نمیدهید یک اکوسیستم آسیب به صورت فزاینده بخشی از شهر را در بر بگیرد و تشدیدکننده آسیبهای مختلف باشد.
توکلیزاده ادامه میدهد: وقتی وارد بحث ساماندهی میشویم بخشی سامان پیدا میکندو این محصول دومی است که شما دارید یعنی اول منطقه بحرانی را از بحران خارج میکنید و بخشی از آسیب را حل میکنید وبخشی معمولاً مهاجرت میکند. این نکته درستی است. شما وقتی این ۳۶۰ درجه مناطق آسیب را پوشش بدهید بسیاری از افرادی به پاتوقهای دیگر هجرت میکنند که شما در ساماندهیهای بعدی آن فضاها را هم پوشش میدهید و دایره بازتر میشود.
معاون شهردار تهران یادآوری میکند: حدوداً ۷، ۸ منطقه قرمز در تهران داشتیم که با همکاری همه نهادهای مسئول و انجمنهای خیریه و سمن ها و…. وضعیت آنها بهبود پیدا کرده و ما این آسیبها را مدیریت کردیم.
او با اشاره به گشت زنی اخیر خود در محلات پر آسیب تهران میگوید: چند شب پیش از شوش، هرندی، پارک میثاق، اوراقچیها و گشت را شروع کردیم و خیابان به خیابان رفتیم تا محله خدابنده و محمدیه، خلازیر محله ۲۰۶ و… را یکی یکی سر زدیم تا ارزیابی داشته باشیم از وضعیت شهر. شاید سر جمع ما تا صبح ۱۵ نفر در را جمعآوری کردیم که این نشان میداد خیلی از نقاط آسیب و بحرانی از وضعیت بحرانی خارج شدند اما به معنای نیست که آسیب به صفر رسیده بلکه آسیب روند کاهشی یا روند افزایشی پیدا میکند ما از روند افزایشی گذشته روند کاهشی پیدا کردیم و آسیب در حال مدیریت است و دیگر از دست در رفته نیست.ما به نقطهای رسیده بودیم که یک تظاهرات آسیب داشتیم در شوش، خلازیر، خاک سفید، شهرک رضوی، فرحزاد و… انگار پذیرفته شده بود که وضعیت به همین شکل بماند.در حال حاضر ما از این مرحله کاملاً عبور کردیم مناطق قرمز تحت مدیریت در آمده.ما به هیچ وجه ادعا نمیکنیم معتاد متجاهر کارتن خواب و… وجود ندارد حتماً وجود دارد و از رسانهها و شهروندان هم خواستیم که به ما کمک کنند.به هر نقطهای منتقل شود ما دنبالش میرویم تا فراگیری کاملی ایجاد کنیم در یک فرایند مداوم و مستمر با گشتهای نظارتی تلاش میکنیم روند کاهشی آسیب حفظ شود.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ