نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، آلودگی هوا که در روزهای اخیر به اوج خود رسیده است و در وضعیت بی سابقه ای قرار دارد، بر اساس اعلام شرکت کنترل کیفیت هوای تهران امروز نیز مهمان پایتخت است. طبق اعلام شرکت کنترل کیفیت هوا، شاخص کیفیت هوا در حال حاضر بر روی عدد ۱۳۵ قرار گرفته و وضعیت هوای تهران ناسالم […]
به گزارش اکوایران، آلودگی هوا که در روزهای اخیر به اوج خود رسیده است و در وضعیت بی سابقه ای قرار دارد، بر اساس اعلام شرکت کنترل کیفیت هوای تهران امروز نیز مهمان پایتخت است.
طبق اعلام شرکت کنترل کیفیت هوا، شاخص کیفیت هوا در حال حاضر بر روی عدد ۱۳۵ قرار گرفته و وضعیت هوای تهران ناسالم برای گروههای حساس جامعه است.
همچنین طی ۲۴ ساعت گذشته شاخص کیفیت هوا بر روی عدد ۱۶۲ بوده و هوای تهران ناسالم برای گروههای حساس جامعه بود.
تهران از ابتدای سال ۵ روز هوای پاک، ۱۷۷ روز هوای قابل قبول و ۸۵ روز هوای ناسالم برای گروههای حساس و ۱۲ روز هوای ناسالم داشته است.
این در حالی است که تهران در مدت مشابه سال پیش ۹ روز هوای پاک، ۱۸۳ روز هوای قابل قبول و ۷۷ روز هوای ناسالم برای گروههای حساس جامعه و ۱۰ روز ناسالم برای همه افراد داشته است.
به گزارش اکوایران، شدت آلودگی هوای تهران در روز گذشته وزارت بهداشت را نیز ناچار به واکنش کرد و بنابر اعلام علیرضا رئیسی، معاون وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، این وزارتخانه خواستار برگزاری جلسه اضطراری درباره آلودگی هوا شده است.
علیرضا رییسی با بیان اینکه وضعیت هوا در اکثر ایستگاه های سنجش هوا در محدوده ناسالم است، گفت: بنابر پیش بینی های سازمان هواشناسی تا پایان هفته در تهران شاهد پایداری هوا و غلظت آلاینده ها هستیم و در روزهای آینده کیفیت هوا به محدوده خیلی ناسالم می رسد.
وی با اشاره به آنچه که «استنکاف استانداری تهران برای برگزاری جلسه کمیته اضطرار آلودگی هوا و تصمیمگیری در این مورد» خواند، گفت: وظیفه وزارت بهداشت در چنین شرایطی اعلام هشدار و درخواست برگزاری جلسه کمیته اضطرار آلودگی هواست.
معاون بهداشت وزارت بهداشت گفت: تامین سلامت مردم اولویت اول وزارت بهداشت است و در این راه هیچ کوتاهی نخواهیم کرد و مطالبه گر سلامت مردم هستیم. انتظار داریم سایر دستگاه ها نیز به سلامت مردم حساسیت داشته باشند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ