نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، طبق بررسیهای انجام شده، آمار دقیق و رسمی از تعداد افرادی که با استفاده از وام مسکن اقدام به خرید ملک میکنند، در دسترس نیست. با این حال، برخی از واسطههای ملکی تخمین میزنند که حدود ۳۰ درصد از خریداران از وام مسکن برای خرید ملک استفاده میکنند. همچنین معتقدند که با توجه […]
به گزارش اکوایران، طبق بررسیهای انجام شده، آمار دقیق و رسمی از تعداد افرادی که با استفاده از وام مسکن اقدام به خرید ملک میکنند، در دسترس نیست.
با این حال، برخی از واسطههای ملکی تخمین میزنند که حدود ۳۰ درصد از خریداران از وام مسکن برای خرید ملک استفاده میکنند. همچنین معتقدند که با توجه به تورم بالا در بازار مسکن، متقاضیان به دنبال هر فرصتی برای دریافت وام هستند و حتی با وجود کارمزدهای بالا، چارهای جز استفاده از این وامها ندارند.
در مجموع، تعداد خریداران با وام مسکن نسبت به سالهای گذشته افزایش یافته و بیشتر در خرید املاک با قیمت پایینتر و در مناطقی که قیمت ملک نزدیک به توان خرید خریداران است، مورد استفاده قرار میگیرد.
به عنوان مثال، در منطقه پرمعاملهای مانند منطقه 4 و ۱۰، استفاده از وام مسکن بیشتر است. در مقابل، در منطقه ۵، به دلیل کارمزد بالا و عدم پوششدهی کافی قیمت ملک، درصد معاملات با وام، به صورت میانگین کمتر از ۱۰ درصد گزارش شده است.
به نظر میرسد که اکثر خریداران از وام مسکن و اوراق خرید مسکن استفاده میکنند، اما برخی واسطهها به وامهای خاصی اشاره کردهاند که تا سقف ۲ میلیارد تومان به اقشار خاصی مانند پزشکان، اعضای هیأت علمی دانشگاهها، مهندسان، وکلا و مدیران شرکتهای خصوصی اختصاص دارد.
این افراد معمولا از این وامها برای خرید ملک، چه به صورت مصرفی و چه به عنوان سرمایهگذاری، استفاده میکنند. بسته به بضاعت مالی افراد، میزان بازپرداخت این وامها متغیر است و برخی از آنها ممکن است اقساط ماهانهای تا ۶۰ میلیون تومان داشته باشند.
اگر مناطق پرمعامله تهران از جمله، 2، 4 ، 5 و 10 را در نظر بگیریم، به طور متوسط، قیمت هر مترمربع مسکن نوساز در منطقه ۲ بین ۱۸۰ تا ۲۰۰ میلیون تومان است. خریدارانی که ۷۵۰ میلیون تومان وام دریافت کنند، میتوانند حدود ۳ تا ۴ مترمربع از یک خانه در این منطقه خریداری کنند.
در منطقه ۵، قیمت هر مترمربع مسکن نوساز ۱۳۰ تا ۱۵۰ میلیون تومان است و با همین مبلغ وام، میتوان حدود ۵ تا ۶ مترمربع از یک خانه خریداری کرد. در مناطق ۴ و ۱۰، با فرض قیمت ۹۰ میلیون تومان برای هر مترمربع، خریداران میتوانند حدود ۸ تا ۹ مترمربع از یک خانه نوساز خریداری کنند.
همچنین، با وام ۲ میلیارد تومانی، در منطقه ۲ میتوان ۱۰ تا ۱۱ مترمربع و در منطقه ۱۰ حدود ۲۳ مترمربع از یک ملک نوساز خریداری کرد.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ