نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، امروز چهارمین روزی است که وضعیت هوای تهران قرمز است؛ آلودگی هوای تهران در روزهای اخیر به حدی بحرانی شده که استانداری تهران روزهای چهارشنبه و پنجشنبه، ادارات دولتی، مدارس و دانشگاهها را تعطیل اعلام کرد. میزان آلودگی در تهران به حدی افزایش یافته که امروز -21 آذر- برخی رسانهها اعلام کردند که «تهران، آلودهترین […]
به گزارش اکوایران، امروز چهارمین روزی است که وضعیت هوای تهران قرمز است؛ آلودگی هوای تهران در روزهای اخیر به حدی بحرانی شده که استانداری تهران روزهای چهارشنبه و پنجشنبه، ادارات دولتی، مدارس و دانشگاهها را تعطیل اعلام کرد.
میزان آلودگی در تهران به حدی افزایش یافته که امروز -21 آذر- برخی رسانهها اعلام کردند که «تهران، آلودهترین شهر جهان است». روزنامه «سازندگی» نیز صفحه اول امروز خود را به بازتاب این موضوع اختصاص داد و تصویری غبارآلود از هوای آلوده منتشر کرده است.
از ابتدای سال تاکنون کیفیت هوای تهران، 5 روز پاک، ۱۷۵ روز قابل قبول، ۷۹ روز ناسالم برای گروههای حساس و ۷ روز ناسالم را به ثبت رسانده است.
در ادامه به شاخص آلودگی در تهران و رتبه پایتخت در میان شهرهای آلوده نگاهی میاندازیم.
تهران به آلودگی سال گذشته؛آذر سمی پایتخت
اکوایران :بر اساس اعلام شرکت کنترل کیفیت هوای تهران، میانگین کیفیت هوای پایتخت امروز (۲۱ آذرماه) در شرایط «ناسالم» قرار دارد.
امروز براساس اطلاعات لحظهای شرکت سوئیسی IQAir، تهران رتبه آلودهترین شهر جهان را کسب کرد. طبق گزارش این شرکت، تهران با شاخص ۲۰۷، صدر جدول آلودگی هوا را در سرتاسر جهان از آن خود کرده است. رتبه دوم، به شهر کلکته در هند اختصاص دارد.
البته این آمار مربوط به ساعاتی پیش است؛ اکنون (حوالی ساعت ۱۷) شاخص تهران در این سایت عدد 192 ثبت شده و در رتبه سومین شهر بزرگ آلوده جهان قرار گرفته است.
سایت معتبر دیگری که شاخص کیفیت هوا در جهان را نشان میدهد، سایت Waqi.info است. این سایت شاخص آلودگی منطقه ۱۹ تهران را ۱۹۲ اعلام کرده است و با این شاخص آن را دومین شهر آلوده تهران اعلام کرده است؛ جالب آنکه طبق اعلام این سایت امروز عصر آلودگی هوای شهر سقز از استان کردستان با فاصله از تهران بدتر بود؛ سقز شاخص آلودگی ۲۷۳ را به خود اختصاص داد.
آلودگی هوای تهران باز همچون سالهای قبل به سطوح بحرانی رسیده و شاخصهای جهانی، این شهر را در زمره آلودهترین مناطق جهان شناسایی کردهاند. تعطیلیهای موقت و کاهش فعالیتهای شهری گرچه ممکن است کمی از شدت بحران بکاهد، اما این راهحلهای کوتاهمدت نمیتوانند جایگزین اقدامات اساسی و پایدار برای کنترل آلودگی هوا شوند. اقداماتی که به رغم سروصداهای هر ساله هنوز در دستور کار قرار نگرفتهاند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ