نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، در روزهای گذشته اخباری درباره ابتلای یکی از بازیکنان تیم پرسپولیس به بیماری هپاتیت در فضای مجازی منتشر شده است. باشگاه پرسپولیس با انتشار بیانیهای ادعا کرد حضور بازیکن خارجی این تیم در میادین، مشکل پزشکی برای دیگر بازیکنان ایجاد نخواهد کرد. در همین راستا در این گزارش به این پرسش پاسخ میدهیم […]
به گزارش اکوایران، در روزهای گذشته اخباری درباره ابتلای یکی از بازیکنان تیم پرسپولیس به بیماری هپاتیت در فضای مجازی منتشر شده است. باشگاه پرسپولیس با انتشار بیانیهای ادعا کرد حضور بازیکن خارجی این تیم در میادین، مشکل پزشکی برای دیگر بازیکنان ایجاد نخواهد کرد. در همین راستا در این گزارش به این پرسش پاسخ میدهیم که بیماری هپاتیت چیست و چگونه درمان میشود؟
در بیانیه باشگاه پرسپولیس آمده است: سلامت و امنیت پزشکی بازیکنان اولویت پرسپولیس است و مساله پیش آمده در حال بررسی و پیگیری است و با نظر قاطع پزشکان متخصص و مرجع، عوارضی برای دیگر بازیکنان وجود ندارد.
در این بیانیه تاکید شده: برای باشگاه پرسپولیس همچنین سلامت و امنیت پزشکی بازیکنان اولویت است. پس اگر تهدیدی از این ناحیه وجود داشت اقدام لازم صورت میگرفت. در این ارتباط کار را در هماهنگی با سازمان لیگ فوتبال، ایفمارک، کادر پزشکی و متخصصان پزشکی در این حوزه پیش میبریم و این روند در حال انجام است.
در ادامه بیانیه آمده: باشگاه پرسپولیس پس از آزمایشهای ایفمارک در جریان این موضوع قرار گرفت. بلافاصله در این ارتباط بررسی و پیگیری انجام شد. همانطور که گفته شد کار با هماهنگی سازمان لیگ و ایفمارک پیش میرود.
باشگاه پرسپولیس همچنین تاییدیههای لازم را از پزشکان متخصص عفونی دریافت کرده است که اعلام کردند حضور این بازیکن مشکل پزشکی برای دیگر بازیکنان ایجاد نخواهد کرد.
در این ارتباط نیاز به توضیح است که در مقررات بینالمللی و فیفا و همچنین قوانین داخلی منعی برای حضور این ورزشکاران در رقابتهای حرفهای وجود ندارد. هم اکنون ورزشکاران مبتلا به این گونه بیماریها در معتبرترین و بالاترین سطح رقابتهای ورزشی حضور دارند.
هپاتیت التهاب کبد است که بهدلیل ویروسهای عفونی و عواملی غیرعفونی مختلف ایجاد میشود و منجر به مشکلات سلامتی مختلفی می گردد که برخی از آنها میتوانند کشنده باشند. پنج نوع اصلی از ویروس هپاتیت وجود دارد که به آنها نوع A، B، C، D و E گفته میشود. در حالی که همه آنها باعث بیماری کبد میشوند، اما در جنبههای مهمی از جمله راههای انتقال، شدت بیماری، توزیع جغرافیایی و روشهای پیشگیری متفاوت هستند. به ویژه، انواع B و C منجر به بیماری مزمن در صدها میلیون نفر میشوند و به طور مشترک شایعترین علت سیروز کبدی، سرطان کبد و مرگهای مرتبط با هپاتیت ویروسی هستند. تخمین زده میشود که ۳۵۴ میلیون نفر در سراسر جهان با هپاتیت B یا C زندگی میکنند و برای اکثر آنها، آزمایش و درمان در دسترس نیست.
برخی از انواع هپاتیت از طریق واکسیناسیون قابل پیشگیری هستند. یک مطالعه سازمان بهداشت جهانی نشان داد که تخمین زده میشود ۴.۵ میلیون مرگ پیش از موعد در کشورهای با درآمد کم و متوسط تا سال ۲۰۳۰ از طریق واکسیناسیون، آزمایشهای تشخیصی، داروها و کمپینهای آموزشی قابل پیشگیری باشد. استراتژی جهانی هپاتیت سازمان بهداشت جهانی، که مورد تأیید تمامی کشورهای عضو WHO قرار گرفته، هدفش کاهش عفونتهای جدید هپاتیت به میزان ۹۰٪ و مرگها به میزان ۶۵٪ بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۳۰ است.
به گزارش برنا، دکتر شاهین سعیدی در پاسخ به این سوال که آیا اگر فردی دچار بیماری هپاتیت B باشد آیا این بیماری واگیردار است یا خیر و خطری بازیکنان را تهدید میکند یا نه گفت: بیماری هپاتیت بی از سه طریق منتقل میشود. یکی از طریق خون دیگری از طریق لوازم شخصی مانند مسواک یا تیغ اصلاح و سوم هم از طریق ارتباط جنسی است.
او ادامه داد: در مورد فوتبالیستها فقط ممکن است که این بیماری از طریق خون منتقل شود آن هم به این صورت که بازیکنی که دچار این بیماری است در زمین دچار خونریزی شود و خون او از طریق زخم یا بیماری پوستی به بازیکنان یا اطرافیان منتقل شود. که این هم درصد انتقالش ۳دهم درصد است. و تازه این زمانی است که لود ویروس در بیمار خیلی زیاد باشد. برای همچین بیمارانی PCR انجام میدهند که اگر وایرال لود یا شمارش ویروس بالا نباشد، مسئله انتقال منتفی است.
دکتر سعیدی افزود: البته این موضوع هم جای نگرانی ندارد اگر مثلاً از طریق ایفمارک کلیه بازیکنان و مربیان لیگ برتری واکسینه شوند حتی از سه راه بالایی که توضیح دادم هم این بیماری منتقل نمیشود. انتقال بیماری هپاتیت B وسط یک مسابقه فوتبال یا یک تمرین آن هم از طریق خون آلوده یک اتفاق بعید و نادر است اما باز هم با واکسیناسیون قابل پیشگیری است. خوب است ایفمارک تزریق واکسن هپاتیت B را هم اجباری کند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ