نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، اسلامشهر، یکی از شهرهای اقماری (اطراف) تهران است که جمعیت قابل توجهی را در خود جای داده است؛ پوشش نیازهای حمل و نقلی ساکنان اسلامشهر و همچنین جمعیت شناوری که روزانه به این محدوده رفت و آمد دارند، لزوم راه اندازی هر چه سریعتر خط مترو آن را بیش از پیش عیان […]
به گزارش اکوایران، اسلامشهر، یکی از شهرهای اقماری (اطراف) تهران است که جمعیت قابل توجهی را در خود جای داده است؛ پوشش نیازهای حمل و نقلی ساکنان اسلامشهر و همچنین جمعیت شناوری که روزانه به این محدوده رفت و آمد دارند، لزوم راه اندازی هر چه سریعتر خط مترو آن را بیش از پیش عیان میسازد؛ خطی که در آینده از طریق ایستگاه آزادگان، به خط ۳ شبکه مترو تهران متصل خواهد شد.
پروژه راه اندازی و بهرهبرداری از خط مترو اسلامشهر در ۲ فاز تعریف شده است که فاز نخست آن به طول تقریبی ۱۱ کیلومتر از بزرگراه آزادگان تا میدان نماز در اسلامشهر را شامل میشود. در این مسیر ۳ ایستگاه چهاردانگه، شاطره و میدان نماز طراحی و تعریف شده است که البته فاز نخست پروژه با بهره برداری از ایستگاههای چهاردانگه و میدان نماز شروع به کار میکند و ایستگاه شاطره در بدو امر در حد ایستگاه عبوری خواهد بود.
افتتاح ایستگاه تختی خط ۷ مترو تهران تا پایان مهرماه
مدیرعامل شرکت متروی تهران با بیان اینکه ورودی آهنگ در خط 7 مترو به صورت کامل تکمیل شده است، گفت: سکوی ایستگاه تختی نیز تمام شده و بخشهای معماری در دست انجام است.
مسیر ۱۱ کیلومتری فاز نخست خط مترو اسلامشهر، به لحاظ حفاری و ساخت تونل کامل شده و مرحله روسازی و ریل گذاری آن به مرز پیشرفت ۲۰ درصد رسیده است. ساخت ایستگاهها نیز البته به موازات سایر عملیات اجرایی در حال پیگیری است و حدود ۷۰ درصد به طور میانگین پیشرفت داشته است.
به نظر میرسد در صورت تقویت روند تأمین منابع مالی پروژه، الزامات بهره برداری از این خط مترو پر تقاضا قابل تأمین و اجرا است؛ یعنی خرید و نصب تجهیزات و همچنین تکمیل ایستگاهها که اگر این دو مورد طبق برنامه زمانبندی پیش برود، اواخر سال آینده میتوان به انتظار طولانی مدت شهروندان اسلامشهر و نیز مراجعان این محدوده شهری پایان داد.
عملیات اجرایی پروژه خط مترو اسلامشهر از سال ۱۳۹۸ شروع شده و شهرداری این شهر پیگیری مجدانهای برای بهره برداری هر چه سریعتر از آن دارد؛ البته شرط اصلی تحقق برنامه زمان بندی افتتاح ایستگاههای فاز نخست، تأمین به موقع منابع مالی است تا سرمایه گذاری صورت گرفته تا به امروز، نهایتاً ظرف یکی دو سال آینده به ثمر بنشیند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ