نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
اختلاف قیمت میان واحدهای یک مجتمع هم میتواند قابل توجه باشد؛ چراکه موقعیت دقیق واحد و طبقه، و نوع صنف فعال در آن واحد بر قیمتگذاری اثرگذار است.بهطور معمول، واحدهایی که در پاساژهای شاخص در اختیار صنفهایی مانند طلافروشی، جواهرات و کالاهای لوکس قرار دارند، به دلیل توان اقتصادی بالاتر این کسبوکارها و اهمیت موقعیت تجاری، با قیمتهای بالاتری معامله میشوند. همچنین واحدهای واقعشده در طبقه همکف، دارای پاخور مناسب و در مسیر اصلی حرکت مشتریان معمولا فاصله قابل توجهی با واحدهای طبقات بالاتر یا موقعیتهای کمتردد دارند.
مغازهای با اجاره ۱2۰ میلیون تومانی، چقدر باید فروش داشته باشد؟
در ادامه بررسی هزینه حضور در مراکز خرید تهران، یک واحد تجاری ۱۰ متری در طبقه همکف کوروش مال بهعنوان نمونهای از یک مرکز خرید پرتردد با هزینه اجاره بالاتر بررسی شده است. در این محاسبه، اجاره واحد تجاری بهصورت کامل و بدون در نظر گرفتن مبلغ رهن لحاظ شده است تا میزان هزینه ماهانه فعالیت یک کسبوکار در این موقعیت تجاری مشخص شود.
بر اساس فایلهای بررسیشده، اجاره ماهانه یک واحد تجاری ۱۰ متری در همکف کوروش مال حدود ۱۲۰ میلیون تومان در نظر گرفته شده است. علاوه بر هزینه اجاره، شارژ مجتمع نیز در ماه محاسبه میشود. همچنین هزینه آب، برق، گاز و خدمات جاری با توجه به ماهیت فعالیت تجاری، حدود ۱۰ میلیون تومان در ماه برآورد شده است. هزینه نیروی انسانی نیز با فرض استفاده از یک فروشنده تماموقت یا دو فروشنده پارهوقت، حدود ۵۰ میلیون تومان در ماه در نظر گرفته شده است.
بر این اساس، مجموع هزینه ثابت ماهانه یک واحد تجاری ۱۰ متری در کوروش مال، شامل اجاره، شارژ مجتمع، هزینههای جاری و حقوق فروشنده، به حدود ۱۸۶.۲ میلیون تومان در ماه میرسد. این رقم نشان میدهد که یک واحد تجاری پیش از آنکه به مرحله کسب سود برسد، باید بتواند تنها هزینههای ثابت فعالیت خود را پوشش دهد.
برای محاسبه میزان فروش مورد نیاز، از مدل نقطه سربهسر استفاده شده است. در این مدل، میزان فروش لازم برای پوشش هزینههای ثابت از تقسیم هزینه ثابت ماهانه بر حاشیه سود ناخالص به دست میآید. بر این اساس، یک واحد تجاری ۱۰ متری در کوروش مال در صورت داشتن حاشیه سود ناخالص ۲۰ درصد، برای پوشش هزینههای ثابت خود نیازمند حدود ۹۳۱ میلیون تومان فروش ماهانه است. در صورتی که حاشیه سود ناخالص ۳۰ درصد باشد، فروش مورد نیاز به حدود ۶۲۱ میلیون تومان در ماه کاهش پیدا میکند و با حاشیه سود ۴۰ درصد، حدود ۴۶۶ میلیون تومان فروش ماهانه برای رسیدن به نقطه سربهسر کافی خواهد بود.
البته این محاسبات تنها هزینههای مرتبط با فضای تجاری، خدمات و نیروی انسانی را شامل میشود و هزینههایی مانند مالیات، تأمین موجودی کالا و سایر هزینهها در آن لحاظ نشده است. بنابراین برای رسیدن به سود واقعی، یک واحد تجاری باید فروش بالاتری از ارقام محاسبهشده ایجاد کند.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
در شرایطی که طبق مصوبه سران قوا قراردادهای اجاره مسکن باید به صورت خودکار تمدید شود موارد متعددی از عدم رعایت سقف مجاز ۲۵ درصد و صدور حکم تخلیه دیده میشود که به عنوان نمونه در هفتههای اخیر بر مبنای شکایت یک موجر مبنی بر پایان مهلت قرارداد، حکم تخلیه منزل از سوی دادگاه صادر شده است.
سقف تسهیلات ودیعه مسکن از محل اوراق گواهی حق تقدم در تهران به ۴۰۰ میلیون تومان افزایش یافت.
قیمت اجاره داخل یک منطقه تهران میتواند از محلهای به محله دیگر نزدیک به دو برابر شود. بررسی ۱۰۹۹ فایل رهن و اجاره در مناطق ۱۵، ۱۶، ۱۸، ۱۹ و ۲۰ نشان میدهد بخش مهمی از اختلاف قیمت درون خود مناطق شکل گرفته است نه میان مناطق. فاصله میانگین رهن کامل هر مترمربع میان گرانترین و ارزانترین منطقه حدود ۳۲ درصد است، این فاصله میان دو محله در منطقه ۲۰ به ۸۹ درصد میرسد. سن بنا نیز بخش دیگری از این تفاوت را توضیح میدهد؛ واحدهای ساختهشده از سال ۱۴۰۰ به بعد، بسته به منطقه، بین ۲۶ تا ۵۳ درصد بالاتر از واحدهای قدیمیتر قیمت خوردهاند.
Δ