بزرگداشت جین فوندا در ونیز؛ از ترامپ بیزارم!

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، جین فوندا، ۸۸ ساله، پیش از آن که در مراسم بزرگداشتی حضور یابد که پنجشنبه در حاشیه جشنواره فیلم ونیز هشتادوسوم توسط طراح مد دایان فون فورستنبرگ، با عنوان تجلیل از زنان خارق‌العاده برگزار شد، در جمع روزنامه‌نگاران حاضر شد و به سوال‌ها پاسخ داد.

اگرچه بخش عمده‌ای از گفتگو با فوندا حول سیاست، فعالیت‌های او و ادغام هالیوود بود، این بازیگر برنده ۲ جایزه اسکار، درباره حرفه بازیگری خود نیز صحبت کرد.

وی گفت که «خبرنگار»، اقتباس سینمایی لاینزگیت از رمان پرفروش ویرجینیا ایوانز درباره یک وکیل بازنشسته که از نامه‌نگاری برای تحمیل نظم به جهانی پیچیده استفاده می‌کند، اکنون در مراحل پایانی پیش‌تولید است و وی امیدوار است که فیلمبرداری از ژانویه آغاز شود.

فوندا تأکید کرد: بعد از ۵ سال کار نکردن به عنوان بازیگر، باید اعتراف کنم به همان اندازه که عاشق کاری هستم که با رفقایم در جنبش انجام می‌دهم، دلم برای اینکه در قالب شخص دیگری فرو بروم، تنگ شده است. این فرآیند بسیار هیجان‌انگیز است. من عاشقش هستم. دلم برایش تنگ شده است.

دیگر پرسش و پاسخ‌ها چنین بود:

*شما از حق مارک رافالو در متمم اول قانون اساسی برای صحبت درباره سیاست و ادغام پارامونت-برادران وارنر دفاع کردید. شما هم با ادغام مخالف هستید. نگرانی اصلی شما چیست؟

امیدوارم بتوانیم جلوی آن را بگیریم. آنها بدهی زیادی دارند. الیسون‌ها بدهی زیادی دارند که اکنون به تعویق افتاده و مجبورند این مبالغ هنگفت را بپردازند. این ادغام برای مصرف‌کنندگان وحشتناک خواهد بود. قیمت‌ها بالا می‌رود. هزاران هزار نفر شغل خود را از دست می‌دهند. به عنوان یک فرد خلاق، هرچه استودیوهای کمتری وجود داشته باشد، تولیدات خودمان را به مکان‌های کمتری می‌توانیم ارائه کنیم. ما قدرت چانه‌زنی خود را از دست می‌دهیم و اتحادیه‌ها هم قدرت خود را از دست می‌دهند. یک جنبش بسیار قوی و رو به رشد برای جلوگیری از ادغام‌ها وجود دارد با این حال این برای من ناراحت‌کننده است زیرا من دیوید الیسون را خیلی دوست دارم. اسکای‌دنس دیوید، برای سریال «گریس و فرانکی»، ۷ سال همکاری من برای نتفلیکس را تأمین مالی کرد اما این چیزی را تغییر نمی‌دهد. این یک مسئله شخصی نیست. این کاری است که ادغام با صنعت سرگرمی خواهد کرد، با صنعتی که همین حالا هم به شدت در رنج است.

*فکر می‌کنید تد ترنر [بنیانگذار سی‌ان‌ان و همسر فوندا] در مورد احتمال مالکیت سی‌ان‌ان توسط پارامونت چه احساسی داشت؟

اوه فکر می‌کنم خیلی ناراحت می‌شد. او نمی‌خواست سی‌ان‌ان را بفروشد، آن موقع من هنوز با او بودم و یادم هست که همه متفکران بزرگ، مثلاً جان مالونز و گوردی کرافوردز می‌گفتند: «باید این کار را انجام بدهی». تد نمی‌خواست این کار را انجام بدهد، اما سرانجام داد. و حالا دیوید زاسلاو این کار را کرد. تد کاملاً دلشکسته خواهد شد.

*وقتی مارک رافالو به یهودستیزی متهم شد، از او حمایت کردید. آیا فکر می‌کنید اکنون در هالیوود لیست سیاه وجود دارد؟

کاملاً. این تاکتیکی است که آنها از آن استفاده می‌کنند. لری الیسون، چون از موضع مارک رافالو در مورد ادغام خوشش نمی‌آید، او را به یهودستیزی متهم می‌کند، در حالی که او چیزی نگفته که در چارچوب حق قانونی او نباشد. این یک تاکتیک است که آنها استفاده می‌کنند. لری الیسون باید از خودش خجالت بکشد. اما حمایت زیادی از مارک وجود دارد. افراد زیادی جلو آمدند.

*شما خیلی جوان بودید که شروع به فعالیت سیاسی کردید. چقدر برایتان مهم بود که مواضع سیاسی بگیرید؟

من ۳۳ ساله بودم که فعال اجتماعی شدم. زندگی من قبل از آن خیلی احمقانه بود. بنابراین هیچ شناختی نداشتم، خیلی بی‌معنی بود. وقتی فعال اجتماعی شدم، با افراد کاملاً متفاوتی آشنا شدم. در دهه ۱۹۷۰، در مورد ویتنام، واکنش‌های منفی وجود داشت. اما من بخشی از یک جنبش بودم. من تنها نبودم. این خیلی مهم است. مارک بخشی از یک جنبش است. او تنها نیست. این زمانی است که باید با هم باشیم. ما نمی‌توانیم تنها باشیم. وقتی تنها نباشیم نمی‌توانند ما را از بین ببرند.

*آیا در دوره ترامپ، صحبت کردن در مورد مسائل سخت‌تر شده است؟

برای من نه. من زندگی خودم را دارم. او نمی‌تواند کاری علیه من بکند. من نمی‌ترسم. اما این برای همه صادق نیست و من این را درک می‌کنم و به همین دلیل است که افراد را تشویق می‌کنم که به این جنبش بپیوندند. من یک سال پیش، در اول اکتبر، کمیته اصلاحیه اول قانون اساسی را ایجاد کردم. این کمیته در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ به عنوان راهی برای مقابله با مک‌کارتی و شکار جادوگران وجود داشت. پدرم عضو آن بود و ما هزاران هزار عضو داریم و آنها را گرد هم آورده‌ایم. ما در حال ساختن جامعه هستیم.

*چه اتفاقی برای افراد عادی می‌افتد؟ نظرتان درباره این واقعیت که صحبت کردن برای آنها دشوارتر شده است، چیست؟

هر روز تعداد بیشتری از آنها سکوت را می‌شکنند. من به شما می‌گویم چرا. در حال حاضر تمام زندگی آنها در معرض خطر است. هوش مصنوعی می‌تواند شغل آنها را از بین ببرد. و سپس ایجاد مراکز داده در محله‌های آنها محیط زیست را نابود می‌کنند. تغییری در آمریکا رخ داده؛ اوضاع در حال تغییر است. جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در کنار هم ایستاده‌اند و می‌گویند: «نه. قرار نیست یک مرکز داده در جامعه من ایجاد کنید، نه، قرار نیست یک بازداشتگاه ایجاد کنید». حالا می‌توانیم ببینیم که حتی اعضای MAGA هم از این واقعیت که رهبرانشان از بدبختی و ظلم سود می‌برند، خوششان نمی‌آید. آنها این را دوست ندارند. آنها از هرج و مرجی که اتفاق می‌افتد خوششان نمی‌آید. آنها از نحوه برخورد با مهاجران خوششان نمی‌آید.

*فرد مشخصی برای کاندیدای ریاست جمهوری سال ۲۰۲۸ در نظر دارید؟

هنوز خیلی زود است. ما نمی‌دانیم چه اتفاقی خواهد افتاد. با این حال می‌توانم به شما بگویم من جان آساف را دنبال می‌کنم. گذشته از رقابت ریاست جمهوری، برخی از سیاستمداران جوان را دوست دارم. به عنوان مثال، جاستین پیرسون [نماینده ایالت تنسی که در ماه نوامبر برای کنگره نامزد می‌شود] یا زنی به نام پگی فلانگان [فرماندار مینه سوتا از سال ۲۰۱۹ که دموکرات است و در سال ۲۰۲۶ برای سنای ایالات متحده نامزد می‌شود] که یک زن بومی اوجیبوی از مینه سوتا است. او قرار است به سنا راه پیدا کند. منظورم این است که تصور کنید اگر سناتورهایی داشتیم که فکر می‌کردند، «تصمیمی که الان می‌گیرم، قرار است ۷ نسل بعد چه تاثیری روی مردم داشته باشد؟» چقدر همه چیز فرق می‌کرد … .

*در میان نخبگان جهانی، به نظر می‌رسد که طول عمر مد شده است. نظر شما در این مورد چیست؟

آنها می‌خواهند تا ابد زندگی کنند، در حالی که بقیه ما را می‌کشند. ۲ چیز وجود دارد: برای بیشتر این افراد، این برادران فناوری و این الیگارشی‌ها و میلیاردرها، قوانینی که بقیه ما بر اساس آنها زندگی می‌کنیم، اهمیتی ندارد، از جمله قوانین فیزیک. قوانین طبیعی. آنها تا ابد زنده خواهند ماند. این یک چیز است. مورد دیگر این است که چون این افراد [بدون سن] نمی‌توانند بچه‌دار شوند، ربات‌ می‌سازند که بچه‌های آنها خواهند بود. آنها بقیه ما را به زنان سنتی تبدیل می‌کنند که بچه‌های زیادی هم دارند. سپس حق رأی را از آنها می‌گیرند. باورتان می‌شود؟ و ما قرار نیست از این چیزها حمایت کنیم. آنها قرار نیست پیروز شوند، زیرا ما از آن حمایت نمی‌کنیم. مشکل بزرگ این است – و این هرگز در تاریخ بشر اتفاق نیفتاده است – اگر این اتفاق در زمان دیگری می‌افتاد، می‌توانستی بگویی: «ما قرار است در نهایت پیروز شویم» اما به دلیل بحران آب و هوا، ما آنقدر وقت نداریم. می‌دانید، یک نقطه‌ای وجود دارد که اگر خیلی گرم شود، دیگر راه برگشتی نیست.