نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
داشتن خانه، بهتنهایی به معنای برخورداری از کیفیت مناسب زندگی نیست. گاهی مسئله اصلی، کمبود فضای کافی برای زندگی اعضای یک خانواده است؛ موضوعی که آمارهای جدید، تصویری نگرانکننده از آن در ایران ارائه میکنند.
بررسی دادههای طرح هزینه و درآمد خانوار سال ۱۴۰۳ بر اساس استاندارد یوروستات نشان میدهد ۴۰ درصد از خانوارهای ایرانی در خانههایی زندگی میکنند که تعداد اتاقهای آن کمتر از نیاز استاندارد خانوار است. به بیان ساده، از هر پنج خانوار، دو خانوار با کمبود فضای سکونتی مواجهاند؛ وضعیتی که میتواند بر حریم خصوصی، آرامش، کیفیت زندگی و حتی سلامت روان اعضای خانواده اثر بگذارد.
این شاخص در استانهای مختلف تفاوت چشمگیری دارد. سیستان و بلوچستان با ۶۷.۱ درصد، بالاترین نرخ کمبود فضای سکونتی را ثبت کرده و پس از آن البرز، قم، اصفهان و کرمان قرار دارند. در مقابل، گیلان با ۱۱.۸ درصد بهترین وضعیت را در میان استانهای کشور دارد.
دادهها همچنین نشان میدهد در بسیاری از استانها، خانوارهای روستایی بیش از خانوارهای شهری با کمبود فضای سکونتی روبهرو هستند. در تهران نیز حدود ۴۴ درصد از خانوارها در واحدهایی زندگی میکنند که از نظر تعداد اتاق، پاسخگوی نیاز اعضای خانواده نیست.
این نتایج یادآور یک نکته مهم است؛ کیفیت سکونت فقط با متراژ خانه سنجیده نمیشود. تعداد اتاقها، ترکیب خانوار و تناسب فضای زندگی با نیاز اعضای خانواده نیز از شاخصهای مهم رفاه محسوب میشوند. شاید به همین دلیل، سیاستگذاری در بازار مسکن نباید تنها بر افزایش تعداد واحدهای مسکونی متمرکز باشد، بلکه کیفیت و تناسب این واحدها نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
تصور زندگی در میان طبیعت بکر شمال، دور از شلوغی شهر، ترافیک و فشارهای روزمره، گاهی ما را به جستوجوی خرید ویلا یا زمین در پلتفرمهای آنلاین آگهی ملک میکشاند. اما در میان انبوه آگهیهای فروش زمین و ویلا در گیلان و مازندران، قیمتهای بسیار پایین برخی فایلها پرسشبرانگیزند. پشت بخشی از این قیمتهای پایین، ممکن است مسائل حقوقی پیچیدهای مانند نبود قرار گرفتن زمین در محدوده اراضی ملی و منابع طبیعی یا محدودیتهای قانونی ساختوساز وجود داشته باشد که خریدار معمولا پس از معامله با آن مواجه میشود. در این گزارش ضمن بررسی نمونهای از قیمتهای اعلامشده زمین و ویلا در شمال کشور، به کمک یک وکیل متخصص حوزه املاک، مهمترین چالشهای حقوقی خرید این نوع املاک و نکاتی که پیش از معامله باید مورد توجه قرار گیرد را بررسی کردهایم.
هر چند وقت یکبار گزارشی در شبکههای اجتماعی یا حتی برخی رسانهها دستبهدست میشود با یک تیتر جذاب که یک خانه در شمال تهران از اروپا و آمریکا هم گرانتر است یا با پول یک آپارتمان در تهران میتوان در فلان شهر اروپایی خانه خرید. در این مقایسهها معمولا چند فایل محدود از گرانترین محلههای تهران انتخاب میشود، قیمت آنها با نرخ دلار به ارز خارجی تبدیل میشود و بعد این عدد کنار متوسط قیمت مسکن در یک شهر خارجی قرار میگیرد و نتیجه گرفته میشود که تهران به یکی از گرانترین بازارهای مسکن جهان تبدیل شده است. آیا این مقایسه اساسا درست است؟ مهمتر از آن، آیا از نظر اقتصادی منطقی است که متوسط قیمت دلاری مسکن در اقتصادی با سطح درآمد و دستمزد کمتر، از یک اقتصاد توسعهیافته گرانتر باشد؟ در این گزارش تلاش میکنیم با استفاده از آمار قیمت مسکن و درآمد، بررسی میکنیم آیا ادعای گرانتر بودن مسکن تهران از شهرهای ثروتمند اروپایی اساسا با دادهها سازگار است یا نه و با کنار گذاشتن مقایسههای گزینشی، ببینیم از نظر نظری چه رابطهای میان سطح درآمد، بهرهوری و قیمت مسکن در کشورهای فقیر و ثروتمند وجود دارد.
نزدیک به شش ماه از آغاز جنگ ۴۰روزه گذشته و حالا یک پرسش مهم پیش روی سرمایهگذاران قرار دارد: در این دوره پرتلاطم، کدام بازار توانسته بازدهی بیشتری برای حفظ ارزش داراییها ایجاد کند؟ بررسی اکوایران از تغییرات پنج بازار مسکن، بورس، خودرو، دلار و طلا از ۸ اسفند ۱۴۰۴ تا ۳۱ مرداد ۱۴۰۵، تصویری متفاوت از برندگان و بازندگان این دوره ارائه میدهد.
بررسی فایلهای رهن و اجاره منطقه ۵ تهران نشان میدهد این منطقه یکی از پرعرضهترین مناطق بازار اجاره پایتخت است. طی سه روز گذشته حدود ۵۵۰۰ فایل اجاره در این منطقه منتشر شده و متوسط رقم پیشنهادی برای رهن کامل واحدهای عرضهشده به حدود ۲ میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان رسیده است.
Δ