پیامدهای فاجعه‌بار شکست آمریکا در رویارویی با ایران

خبرگزاری مهر، گروه بین الملل: ارتش آمریکا در تقابل نظامی خود با ایران تصور می‌کرد، محاصره ایران برای بیش از چهار دهه و تنگ کردن حلقه محاصره با پایگاه‌های آمریکایی، براندازی حاکمیت این کشور را تسریع خواهد کرد اما متوجه شد که این جنگ برای آن به کابوسی تبدیل شد که بدترین پیامدها را برای جایگاه و اعتبار آمریکا در درگیری‌های بین‌المللی و وضعیت داخلی‌اش به همراه دارد و خطری موجودیتی برای هژمونی آن محسوب می‌شود.

وبگاه خبری العهد در مقاله ای به بررسی پیامدهای خطرناک شکست آمریکا در جنگ علیه ایران و جبهه‌ مقاومت پرداخته است:

۱. کاهش اعتبار بین المللی آمریکا

آمریکا طی چندین دهه موفق شد هژمونی خود را از طریق محاصره اقتصادی و انقلاب‌های رنگین و سرنگونی رژیم‌های مخالف به صورت سیاسی و نظامی به دنیا تحمیل کند. واشنگتن همچنین شبکه‌ای از ائتلاف‌ها را از طریق بازاریابی تسلیحات و ادعاهای حمایت امنیتی در ازای باج‌گیری از کشورها و کنترل تصمیمات حاکمیتی آنها ایجاد کرد.

ترامپ طی چندین دهه ایران را نیز مورد محاصره اقتصادی قرار داد و وقتی در اعمال دیکته‌های خود در خصوص اصول حاکمیت و توقف حمایت تهران از جنبش‌های مقاومت شکست خورد و نتوانست اهداف خود را از طریق حمایت از گروه‌های ضد ایرانی و جذب مزدور و جاسوس علیه ایران به دست بیاورد، به عملیات نظامی روی آورد.

آمریکا در راهکار نظامی به عنوان آخرین اقدام خود تلاش کرد استراتژی شوک و وحشت را علیه ایران اجرا کند، اما با پایداری ایران، مواجه شد.

تهران موفق شد درس‌های بزرگی به رژیم صهیونیستی بدهد و عمق سرزمین های اشغالی را مورد حمله قرار دهد و به اهداف بی‌سابقه‌ای دست یابد. تهران در این حملات موفق به نفوذ به سامانه‌های پر شمار ضد موشکی رژیم صهیونیستی و آمریکا از طریق موشک‌های پیشرفته و سنگین و پهپادهای خود شد.

گروه های مقاومت در این جنگ توانستند راهبرد «وحدت میادین» را فعال کرده و آن را به معادله بازدارندگی غیرقابل برگشت در منطقه تبدیل کنند که این یک دستاورد استراتژیک به شمار می‌رود که بحران آمریکا را عمیق‌تر کرده و بازدارندگی و اعتبار آن را از بین برد.

سقوط جایگاه آمریکا، سابقه‌ای خطرناک برای این کشور به شمار می‌رود که همه کسانی را که از آمریکا می‌ترسند و از تجربه مقابله با آن می‌هراسند، تشویق به این مبارزه می‌کند. همچنین جنگ نظامی و استفاده ایران از ابزارهای جنگ نامتقارن، قدرت نظامی آمریکا را به عنوان ببر کاغذی نشان داد که می‌توان با سلاح‌های ارزان قیمت با آن مقابله کرد و استراتژی‌های نظامی آن را با ابزارهای غیرمتعارف شکست داد.

این یک تهدید موجودیتی برای هژمونی آمریکا است که پیامدهای بزرگی بر جایگاه آمریکا در درگیری‌های بین‌المللی دارد که بیشتر بر پایه قدرت نرم، بزرگ‌نمایی قدرت آمریکا و ارعاب دیگران متکی است.

۲. خطرات داخلی شکست آمریکا

جنگ اخیر پیامدهای زیادی بر اوضاع داخلی آمریکا دارد و علاوه بر کاهش محبوبیت ترامپ که نظرسنجی‌ها آن را تایید می کنند، اختلافات سیاسی عمیقی را در محافل سیاسی آمریکا، از جمله در داخل حزب جمهوری‌خواه ایجاد کرده است.

جنگ افروزی آمریکا علیه ایران همچنین منجر به افزایش قیمت سوخت و کود و افزایش تورم در ایالات متحده شد که این امر نارضایتی های عمومی را افزایش داد.

مهمتر از همه اینکه اعتماد عمومی آمریکایی‌ها به قدرت این کشور در حل و فصل درگیری‌ها از بین رفت که این امر پیامدهای زیادی دارد و ممکن است به تجزیه یا جدایی برخی ایالت‌ها در میان‌مدت منجر شود.

۳. تهدید روابط ساختاری بین آمریکا و رژیم صهیونیستی

با وجود اینکه آمریکا تصمیم گیرنده اصلی سیاست‌های کلان نظامی رژیم صهیونیستی به شمار می‌رود و این رژیم را برای منافع خود به کار می‌گیرد، اما تجربه جنگ اخیر، هزینه نگهداری رژیم را افزایش داد و در داخل آمریکا زمزمه‌های زیادی به طور علنی و بی‌سابقه در مورد تضاد منافع دو طرف به گوش رسید. مخالفان حمایت از رژیم صهیونیستی تصریح کردند که پشتیبانی از رژیم صهیونیستی، آمریکا را درگیر می‌کند و از اعتبار آن می‌کاهد و به مردم آمریکا آسیب می‌رساند.

۴. تهدید موجودیت آمریکا در خلیج فارس

از زمان امضای توافقنامه کوینسی در سال ۱۹۴۵، رویکرد حمایت در برابر غارت، راهبرد حاکم بر روابط آمریکا با عربستان سعودی و کشورهای خلیج فارس بوده است. این جنگ شکنندگی حمایت آمریکا از این کشورها را آشکار کرد، زیرا آمریکا حتی در محافظت از خود و پایگاه‌هایش در منطقه شکست خورد و تهدیدی موجودیتی برای کشورهای خلیج فارس ایجاد کرد. این امر منجر به بازنگری‌هایی در میان کشورهای عربی نسبت به این آسیب‌ استراتژیک خواهد شد. البته نشانه‌های نگرانی و نارضایتی در داخل خلیج فارس، نسبت به این جنگ و هزینه‌های آن و شکست آمریکا و اینکه اولویت آن به نفع حمایت از رژیم صهیونیستی بوده، قابل رؤیت است.