کاپولا هنوز در برزخ است؛ تلاش برای تأمین مالی «نگاهی به ماه»

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورلد آف ریل، از ۲ سال پیش که فرانسیس فورد کاپولا «مگالوپولیس» را برای اولین بار اکران کرد تاکنون، او در تلاش است تا یک پروژه پرشور دیگر با عنوان «نگاهی به ماه» را عملی کند.

از آنجا که وی برای ساخته شدن «مگالوپولیس» بیش از ۱۰۰ میلیون دلار از امکانات مالی شخصی خودش را هزینه کرد، باور اینکه بتواند به صورت شخصی برای ساخت «نگاهی به ماه» هزینه کند، از همان ابتدا دشوار بود. با این حال تماس‌هایی برای انتخاب بازیگران در پائیز گذشته شکل گرفت و گفته شد تولید در اوایل نوامبر ۲۰۲۵ در کالابریای ایتالیا آغاز می‌شود؛ هرچند این اتفاق هرگز نیفتاد.

کاپولا گفت «نگاهی به ماه» را به روش مرسوم و با کمک یارانه‌های ملی تأمین مالی می‌کند و تأکید هم کرد که هزینه ساخت آن ارزان نخواهد بود، هرچند این فیلم برخلاف «مگالوپولیس» یک «حماسه» نخواهد بود. سال پیش کاپولا هنگام بحث در مورد فشار مالی «مگالوپولیس»، به ددلاین گفت: «من صد میلیون دلار آخرم را خرج کردم.»

از آن زمان اخبار متفاوتی از کاپولا منتشر شد؛ این که وی تمرکز خود را گذاشته تا با تدوین مجدد «مگالوپولیس» نسخه‌ای عجیب‌تر از آن را سال ۲۰۲۶ منتشر کند. در گزارشی از نیویورک تایمز هم آمده بود که کاپولا اجاره ۱.۸ میلیون دلاری جزیره خصوصی خود را واگذار کرده و ساعت طلای یک میلیون دلاری خود را که دهه‌ها در دست داشت، به حراج گذاشته است.

حالا یک منبع ایتالیایی خبر داده که دلیل تأخیر «نگاهی به ماه» این است که کاپولا هنوز به دنبال پول برای ساخت آن است و به جز دریافت حمایت دولتی از بودجه عمومی ایتالیا، نیاز به پول بیشتری برای ساخته شدن این فیلم هست. این فیلم که ابتدا قرار بود در بریتانیا فیلمبرداری شود، با پیشنهاد ایتالیا، به منطقه کالابریا/باسیلیکاتا می‌رود تا میلیون‌ها دلار در ساخت آن صرفه‌جویی شود.

کاپولا «نگاهی به ماه» را یک موزیکال عجیب به سبک دهه ۳۰ خوانده و هنوز از بازیگری برای بازی در آن نام نبرده است.

این فیلم اقتباسی آزاد از رمانی به همین نام نوشته ادیت وارتون است که گوشه چشمی هم به «حقیقت وحشتناک» لئو مک‌کری دارد. هر ۲ اثر داستان یک زوج متاهل را روایت می‌کنند که دوستانه از هم جدا می‌شوند، اما درمی‌یابند که رها کردنشان سخت‌تر از چیزی است که تصور می‌کردند.

به این ترتیب باید گفت «نگاهی به ماه» هنوز یکی از آن پروژه‌های «در حال توسعه» است و گیر افتادن آن در مراحل اولیه و آشفته تأمین مالی و پیش‌تولید هنوز به پایان نرسیده است. این که آیا کاپولا از این برزخ خارج می‌شود یا نه، داستان دیگری است.