نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
تحولات اخیر در زنجیره تولید خودروسازان بزرگ جهان، از مرسدسبنز و فورد گرفته تا گروه فولکسواگن، نشان میدهد صنعت خودرو وارد مرحلهای از بازنگری عمیق در استراتژیهای سرمایهگذاری و مسیرهای فناورانه خود شده است. تصمیم این شرکتها برای تعدیل یا حتی تعویق بخشی از برنامههای برقیسازی کامل تا افق ۲۰۳۰، بیش از آنکه یک تغییر تاکتیکی باشد، نشانهای از اصلاح یک تصور خطی و سادهانگارانه درباره آینده بازار خودرو است.
در سالهای اخیر، بسیاری از سیاستگذاران و تحلیلگران بر این باور بودند که گذار به خودروهای تمامبرقی روندی سریع، یکدست و تقریباً قطعی خواهد بود. اما واقعیت بازار، بهویژه در اقتصادهای توسعهیافته، تصویر متفاوتی ارائه داده است؛ جایی که قیمت بالای خودروهای برقی، محدودیت زیرساختهای شارژ، و مهمتر از همه، رفتار واقعی مصرفکننده باعث شده تقاضا از سناریوهای اولیه عقبتر حرکت کند.
در چنین شرایطی، خودروسازان بزرگ بهجای ادامه سرمایهگذاری سنگین و یکجانبه، در حال بازتوزیع منابع میان فناوریهای مختلف از جمله هیبریدیها، موتورهای احتراقی بهینهشده و حتی سوختهای جایگزین هستند. این تغییر رویکرد نشان میدهد که منطق بازار آزاد، در نهایت بر مدلهای دستوری و هدفگذاریهای صرفاً رگولاتوری غلبه میکند و مسیر تحول صنعتی را بر اساس کشش واقعی تقاضا تنظیم میکند، نه صرفاً اهداف سیاستگذار.
از منظر کلان، این چرخش استراتژیک بیانگر ورود صنعت خودرو به دورهای از «تنوع فناوری» بهجای «تکمسیرسازی تکنولوژیک» است؛ دورهای که در آن عدم قطعیتهای ژئوپلیتیک، نوسانات قیمت انرژی و تفاوت در قدرت خرید مصرفکنندگان، مانع از همگرایی سریع به یک فناوری واحد میشود.
در نهایت، تصمیم خودروسازان بزرگ جهان را میتوان نه عقبنشینی از برقیسازی، بلکه بازتعریف واقعگرایانهتر مسیر گذار انرژی در صنعت خودرو دانست؛ مسیری که بیش از ایدهآلهای خطی، به واقعیتهای پیچیده بازار جهانی وابسته است.چرا خودروسازان بزرگ جهان در استراتژی برقیسازی تجدیدنظر کردند؟
در نهایت، تصمیم خودروسازان بزرگ جهان را میتوان نه عقبنشینی از برقیسازی، بلکه بازتعریف واقعگرایانهتر مسیر گذار انرژی در صنعت خودرو دانست؛ مسیری که بیش از ایدهآلهای خطی، به واقعیتهای پیچیده بازار جهانی وابسته است.
بهترین خودروهای برقی بازار نشان میدهند فراغت از بنزین و هزینههای آن در ایران هنوز یک کالای لوکس است؛ جایی که برای عبور از جایگاه سوخت و پیمایش بیش از ۶۰۰ کیلومتر با یک شارژ، باید چندین میلیارد تومان هزینه کرد.
پراید برای سالها فقط یک خودرو نبود؛ به یکی از نمادهای مناقشه در صنعت خودروی ایران تبدیل شد؛ محصولی که از یکسو میلیونها ایرانی تجربه مالکیت و رانندگی با آن را داشتهاند و از سوی دیگر، بارها زیر تیغ انتقاد مسئولان، کارشناسان و افکار عمومی قرار گرفته است. سعید مدنی، مدیرعامل سابق سایپا اما از زاویه دیگری به این خودرو و سالهای پرحاشیه تولید آن نگاه میکند. او در گفتوگو با اکوایران میگوید خودش پراید داشته و با آن سفرهای زیادی رفته است و تأکید میکند نمیتوان بهسادگی حکم داد که پراید «خودروی بدی» بوده؛ چراکه حتی امروز نیز بسیاری از مردم با همین خودرو کار میکنند و نان خانوادهشان را درمیآورند.
وقتی از نیروی انسانی مازاد در صنعت خودروی ایران حرف میزنیم، ممکن است تصور شود این مسئله یکی از مشکلات خاص اقتصاد ایران است؛ اما تجربه صنعت خودروی آلمان نشان میدهد که حتی یکی از صنعتیترین اقتصادهای جهان هم با چالش مشابهی روبهروست.
اگر قرار باشد از میان محصولات تاریخ BMW فقط چند نام را انتخاب کنیم که هویت این برند را ساختهاند، سری ۳ قطعاً یکی از آنهاست. خودرویی که از سال ۱۹۷۵ وارد بازار شد و طی هشت نسل، تقریباً تبدیل به متر و معیار کلاس سدانهای لوکس متوسط شد.
Δ