نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
احتمالا شما هم نمیدانستید که با استفاده از پورت اشتباه، ممکن است بخشی از کارایی یا کیفیت صدا را از دست بدهید. در ادامه ببینید چطور باید پورت درست را انتخاب کنید.
تینا مزدکی_بیشتر تلویزیونهای جدید سه یا چهار پورت HDMI دارند که ظاهراً مشابهاند. شکلشان یکی است، همه با یک کابل کار میکنند، اما قابلیتهایشان متفاوت است. اگر پورت اشتباه را انتخاب کنید، ممکن است نرخ تازهسازی PS5 شما روی ۶۰ هرتز قفل شود، ساندبارتان صدا ندهد یا کامپیوترتان نتواند خروجی با نرخ بالا ارائه کند.
خبر خوب این است که تشخیص قابلیت هر پورت ساده است و کافی است بدانید به چه نکاتی نگاه کنید.
همه پورتهای HDMI قادر به انتقال تصویر و صدا هستند، اما هرکدام پهنای باند متفاوتی دارند؛ و همین پهنای باند تعیین میکند چه دستگاهی باید به کدام پورت وصل شود. اگر دستگاه را به پورت اشتباه بزنید، خراب نمیشود؛ فقط کارایی کامل را نخواهید داشت.
برای مثال:
همچنین معمولاً یک پورت ARC/eARC وجود دارد که ظاهراً مثل سایر پورتهاست، اما صدا را از تلویزیون به ساندبار یا آمپلیفایر برمیگرداند.
پورتهای HDMI معمولاً روی پنل پشتی تلویزیون لیبل دارند: HDMI 1، HDMI 2، HDMI 3 و … کنار بعضی پورتها توضیحاتی مثل 4K120، VRR، Game یا Enhanced نوشته شده است. اگر هیچ توضیحی نبود، احتمالاً آن پورت HDMI 2.0 است، بهجز پورت ARC/eARC.
در صورت نیاز، راهنمای کاربر تلویزیون هم قابلیتها را توضیح میدهد. تقریباً همه تلویزیونهای ۲۰ سال اخیر HDMI و ARC دارند و HDMI 2.1/eARC از ۲۰۱۷ به بعد رایج شدهاند.
برای هر دستگاه، پورت مناسب چنین است:
هر برند چیدمان خاص خود را دارد:
چیدمان معمول:
اگر تلویزیون فقط یک پورت HDMI 2.1 دارد، آن را برای دستگاه گیمینگ اصلیتان استفاده کنید.
منبع: zdnet
۵۸۳۲۳
شاید باورش سخت باشد؛ اما در آیندهای نزدیک، توالتها با بهرهگیری از سیستمهای هوش مصنوعی قادر خواهند بود تا با تحلیل فضولات انسانی، اطلاعات زیادی در زمینه سلامت افراد در اختیارشان قرار دهند.
به دنبال بروز مشکل در ارائه خدمات برخی بانکها از صبح امروز شنبه (23 خردادماه)، پیگیریهای سیتنا نشان میدهد عامل اختلال در خدمات الکترونیکی برخی بانکهای کشور، بروز مشکلات زیرساختی در شرکت ملی خدمات انفورماتیک است؛ مشکلی که از ساعات ابتدایی امروز آغاز شده و تلاش برای رفع آن ادامه دارد.
براساس گزارشهای منتشر شده، یوتیوب بیش از ۷۵ کانال ایرانی متعلق به نهادهای رسمی، رسانهها و اشخاص را حذف کرده است.
پیامرسانهای ایرانی طی سالهای اخیر با حمایتهای گسترده دولتی و رشد قابل توجه تعداد کاربران، به بخشی از زیستبوم ارتباطی کشور تبدیل شدهاند. با این حال، افزایش تعداد کاربران لزوما به معنای رضایت عمومی نیست. بررسی گزارشهای رسانهای، اظهارات کارشناسان و تجربه کاربران نشان میدهند که این پیامرسانها همچنان با چالشهایی در حوزه اعتماد عمومی، امنیت و حریم خصوصی، کیفیت خدمات، رقابتپذیری فنی و پایداری زیرساخت مواجهاند؛ چالشهایی که مانع از تبدیل شدن آنها به جایگزینی کامل برای نمونههای جهانی شده است.
Δ