نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
گروهی از پژوهشگران بر این باورند که چنین مغزهایی میتوانند به درک بهتر بیماریهای مغزی و درمان اختلالاتی مثل آلزایمر کمک کنند، به شرط آنکه نظارت اخلاقی دقیقی بر فرآیندها حاکم باشد.
غزال زیاری: در سکوت یکی از آزمایشگاهها در دانشگاه جانز هاپکینز، دانشمندان موفق شدند یک مغز انسان را در ابعاد مینیاتوری بسازند. ساختار زندهای از سلولهای بنیادی که مثل نسخه کوچکی از مغز واقعی عمل میکند.
این مغز کوچک، بخشی از پژوهشهایی است که با هدف شبیهسازی اندامها و آزمایش داروها بدون دخالت بدن انسان انجام میشود؛ اما هر چه این انداموارهها (organoids) پیچیدهتر میشوند، پرسشهای اخلاقی بیشتری نیز بهدنبال دارند: اگر روزی این مغزها، هرچند در مقیاسی کوچک، به آگاهی برسند چه؟
در نظرسنجی وبسایت LiveScience، بیش از ۶۰ درصد از شرکتکنندگان معتقد بودند نباید بر روی انداموارههایی که حتی اندکی از هوشیاری دارند، آزمایش انجام شود. برخی کاربران هشدار دادهاند که این ساختارها شاید بتوانند درد یا ترس را حس کنند و در آن لحظه است که مرز میان انسان و آزمایشگاه فرو خواهد ریخت.
از سوی دیگر، گروهی از پژوهشگران بر این باورند که چنین مغزهایی میتوانند به درک بهتر بیماریهای مغزی و درمان اختلالاتی مثل آلزایمر کمک کنند، به شرط آنکه نظارت اخلاقی دقیقی بر فرآیندها حاکم باشد.
با این حال، سؤال اصلی همچنان بیپاسخ مانده است: آیا علم در آستانه خلق نخستین شعور مصنوعی زنده است؟ و اگر چنین شود، چه کسی از آگاهی آن محافظت خواهد کرد؟
برای خواندن ادامه مقاله و دیدن جزئیات علمی آزمایش جانز هاپکینز، اینجا کلیک کنید.
۵۸۳۲۱
شاید باورش سخت باشد؛ اما در آیندهای نزدیک، توالتها با بهرهگیری از سیستمهای هوش مصنوعی قادر خواهند بود تا با تحلیل فضولات انسانی، اطلاعات زیادی در زمینه سلامت افراد در اختیارشان قرار دهند.
به دنبال بروز مشکل در ارائه خدمات برخی بانکها از صبح امروز شنبه (23 خردادماه)، پیگیریهای سیتنا نشان میدهد عامل اختلال در خدمات الکترونیکی برخی بانکهای کشور، بروز مشکلات زیرساختی در شرکت ملی خدمات انفورماتیک است؛ مشکلی که از ساعات ابتدایی امروز آغاز شده و تلاش برای رفع آن ادامه دارد.
براساس گزارشهای منتشر شده، یوتیوب بیش از ۷۵ کانال ایرانی متعلق به نهادهای رسمی، رسانهها و اشخاص را حذف کرده است.
پیامرسانهای ایرانی طی سالهای اخیر با حمایتهای گسترده دولتی و رشد قابل توجه تعداد کاربران، به بخشی از زیستبوم ارتباطی کشور تبدیل شدهاند. با این حال، افزایش تعداد کاربران لزوما به معنای رضایت عمومی نیست. بررسی گزارشهای رسانهای، اظهارات کارشناسان و تجربه کاربران نشان میدهند که این پیامرسانها همچنان با چالشهایی در حوزه اعتماد عمومی، امنیت و حریم خصوصی، کیفیت خدمات، رقابتپذیری فنی و پایداری زیرساخت مواجهاند؛ چالشهایی که مانع از تبدیل شدن آنها به جایگزینی کامل برای نمونههای جهانی شده است.
Δ