فرشچیان زبان نوین هنر ایرانی را به جهان معاصر معرفی کرد

به گزارش خبرنگار مهر، مراسم بزرگداشت استاد محمود فرشچیان، صبح دوشنبه در مدرسه چهارباغ اصفهان با حضور مسئولان فرهنگی، هنرمندان و علاقه‌مندان برگزار شد. در این مراسم، محمدعلی رجبی دوانی، با اشاره به جایگاه منحصر به فرد فرشچیان در تاریخ هنر ایران، او را هنرمندی دانست که توانست زبان نگارگری ایرانی را در قالبی نو و جهانی ارائه کند.

وی در سخنان خود اظهار کرد: زمانی در محافل هنری و فرهنگی این پرسش مطرح می‌شد که آیا ایران امروز می‌تواند همچنان حرفی برای جهان معاصر داشته باشد یا خیر. برخی بر این باور بودند که هنر سنتی ایران دیگر پاسخگوی نیازهای امروز نیست. اما استاد فرشچیان با عمل هنری خود ثابت کرد که هنر ایرانی نه تنها زنده و پویاست، بلکه قادر است به زبانی جهانی سخن بگوید.

نقاش، پژوهشگر هنر و استاد دانشگاه تهران ادامه داد: فرشچیان با بهره‌گیری از عالی‌ترین اصول هنر سنتی و در عین حال با نگاهی نو، توانست بیانی تازه خلق کند؛ بیانی که از دل فرهنگ ایرانی برخاسته اما مخاطب آن تمام مردم جهان، به‌ویژه ملت‌های ستمدیده، هستند. آثار او از نظر عرفانی، ادبی و عاطفی سرشار از زیبایی و معناست و توانسته در سطحی جهانی بازتاب یابد.

رجبی دوانی با تأکید بر اهمیت جایگاه رنگ در آثار فرشچیان گفت: رنگ در نگارگری استاد، تجلی روح ایرانی و بازتاب فطرت انسانی است. او از رنگ‌ها نه تنها برای زیبایی بصری، بلکه به عنوان زبانی معنوی بهره گرفته است. این ویژگی باعث شده آثار فرشچیان در دانشگاه‌های مختلف جهان مورد توجه قرار گیرد و به عنوان نمونه‌ای از حکمت و معنویت ایرانی شناخته شود.

نقاش، پژوهشگر هنر و استاد دانشگاه تهران خاطرنشان کرد: آثار استاد فرشچیان نشان می‌دهد که حقیقت هنری محدود به یک زمان خاص نیست. هنر او از حقیقتی سرچشمه می‌گیرد که همیشه تازه است و زبان آن برای هر عصری قابل فهم و تأثیرگذار خواهد بود.

وی افزود: امروز مجموعه‌ای ارزشمند از آثار استاد در اختیار مراکز علمی و پژوهشی قرار گرفته و بسیاری از نوشته‌ها و پژوهش‌های مربوط به او در حال ثبت و نگهداری است. این موضوع نشان می‌دهد که فرشچیان صرفاً یک هنرمند فردی نبوده بلکه به یک جریان فکری و هنری تبدیل شده است.

رجبی دوانی ابراز امیدواری کرد خداوند عمر طولانی به این استاد بزرگ هنر ایران عطا کند تا همچنان شاهد خلق آثار ماندگار دیگری از او باشیم.